29
Jul
08

Απέραντη θλιμμένη Αγγελική

Δυο πράγματα ξέρω να κάνω καλά στην ζωή μου ,να χειρίζομαι δημιουργικά τον εγωισμό μου ,για το δεύτερο δεν είμαι ακόμα σίγουρος υπάρχει μια αγωνιώδες ισοψηφία ανάμεσα στην αυτοκαταστροφικότητα και την δημιουργικότητα μου ..

Όλα αυτά δεν είναι παρά ένας γελοίος πρόλογος σε ένα έργο που ήδη έχει τελειώσει απλά εγώ έχω ένα μικρο πρόβλημα με το χρόνο και έτσι είμαι καταδικασμένος να ζω και να σκέφτομαι τα πράγματα δυο και τρεις φόρες.

Μέσα σε αυτήν την χρονική μου δίνη την είδα ,ένα καθόλα τυχαίο γεγονός κέντρισε τον όχι και πάντα δημιουργικό εγωισμό μου μαζί με τον παφλασμό μιας παράξενης νοσταλγίας να έρχεται σε κύματα και να με χτυπάνε ένα απόγευμα Παρασκευής μέσα στον ηλεκτρικό .

Έχω αδυναμίες αυτό είναι σίγουρο ,έχω ασταθή αυτοπεποίθηση πράγμα εντελώς φυσιολογικό για έμενα ,αλλά η δήθεν άνεση με τις πρώην μου φαντάζει τόσο αστεία όσο και η αμηχανία που μου προκαλούσε το γεγονός να κρυφοκοιτάζω ένα κατά τα άλλα ερωτευμένο ζευγαράκι .

Το παρελθόν το ξεχνάω εύκολα για να μπορώ να απολαμβάνω χωρίς τύψεις το ανυπόμονο παρών που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ένα ανυπόφορο συνονθύλευμα από στιγμές να με ιδρώνουν μαζί με την απογευματινή ζέστη,
…μα η Αγγελική ήταν εκεί πιασμένη χεράκι με κάποιον τύπο ,μίλαγαν ψιθυριστά στο αυτί και οι ματιές μας συναντήθηκαν επιτέλους στην αντανάκλαση ενός βρώμικου παραθύρου …

Το ότι ο χωρισμός μας ήταν μια υγιής αντίδραση δυο ενηλίκων ανθρώπων η περιορισμένη λογική μου το κατανοούσε μα δεν θα ξεχάσω την πρώτη εντύπωση όταν μετά από ένα απολαυστικότατο γαμήσι με κοίταξε με το μονίμως μελαγχολικό της πρόσωπο ,εγώ την κοίταξα λίγο ποιο κάτω στο υπέροχο χαμογελαστό της στήθος που συνεννοούμαι τέλεια μαζί του ,
κάπου εκεί μέσα στην σιωπή της εσωτερικής μας επικοινωνίας μου ήρθε στο μυαλό ένας τίτλος από ένα τραγούδι ,της τον είπα !
:Απέραντη θλιμμένη Αγγελική όπου Αγγελική έμπαινε το Ανταρτική αλλά δεν της άξιζε κάτι τόσο κρύο… ,μου χαμογέλασε με χάιδεψε στο μάγουλο με την ίδια έκφραση στο πρόσωπο της

-”Έτσι είμαι εγώ καρδία μου ..”

Μετά συνεχίσαμε τις ερωτικές μας βουτιές μέσα στην μελαγχολική θάλασσα του κορμιού της …μια αρκετά έντονη σχέση που κατέληξε στο φυσιολογικό χωρισμό μας ,λίγο με ενόχλησε τότε ,…εγώ όμως ήμουνα αλλού μέσα σε υπέροχα καλοκαίρια που η Απέραντη θλιμμένη Αγγελική ήταν μια μακρινή και κρύα χώρα .

Αλλά εγώ είμαι εδώ τώρα μέσα στην ζέστη με την σκέψη μου σε αυτήν την συγκεκριμένη στιγμή ,ήταν όνειρα πρώην εραστών που ανταλλάσσονται μέσα από το τζάμι ; ..ίσως ,μακάρι να μπορούσα να είμαι καλύτερος αλλά δεν είμαι και θα πρέπει να ζήσω έτσι ,την θαύμαζα και ας ήταν εμφανώς ερωτευμένη με κάποιον άλλον ,εγώ δεν της άξιζα ούτε μια ευθεία ματιά ,παρά μόνο ένα παρελθόν που γρήγορα το έσβησε τραβώντας την μάτια της από την αντανάκλαση μου , της πήγαινε αφάνταστα όλη αυτή η γλυκιά μελαγχολία που σιγά σιγά άρχιζε να με χαϊδεύει πάνω στο ιδρωμένο πρόσωπο μου .. μια ηλικιωμένη γυναίκα κατέβασε το τζάμι του παραθύρου και κάπου εκεί έσκυψα το κεφάλι μου κάτω..

Μέχρι την επόμενη στάση όπου κατέβηκαν αγκαλιασμένοι κάρφωσα το βλέμμα μου πάνω της μέχρι που χάθηκε μέσα στον κόσμο ,δεν γύρισε ούτε καν να με δει ,ένα αναίτιο παράπονο που γλίστρησε μαζί της έξω από την πόρτα του τρένου …
Μου έλειπε το προσωπάκι της ίσως λίγο περισσότερο άπο το στήθος της και ακόμα περισσότερο από την δροσιά του αρωματισμένου κορμιού της ,τι σημασία είχε άλλωστε σε λίγο θα την ξέχναγα ,ακόμα και οι αναμνήσεις μου χάνονται μα ποτέ δεν έμαθα που πάνε ίσως γυρίζουν από εκεί που ήρθαν σε μια κρύα χώρα ,μια θλιμμένη Ανταρτική που εγώ δεν πρόκειται να πάω πότε ,

τουλάχιστον όχι τώρα ,έχω ένα καλοκαίρι να ξοδέψω και βιάζομαι …..


6 Responses to “Απέραντη θλιμμένη Αγγελική”


  1. 1 bluster2
    Ιουλίου 30, 2008 στο 3:46 μμ

    …με γλυκόπικρο στόμα…κλειστά μάτια και το σεντονάκι του ανικανοποίητου να με τυλίγει σφιχτά…σου τραγουδώ…

    «ξεφύγαν απ’τα χέρια μου οι πίσω μου σελίδες…
    με περιφρονούνε τώρα και τραβάνε
    σαν τρελές μέσα στη μπόρα…
    Πηγαίνω βόλτα στο σταθμό και αλλάζω θεωρίες…
    καιρός να διώξω απ’το μυαλό τις πίσω μου σελίδες,
    …ας ταξιδέψουν μοναχές μες στις ξένες τις καρδιές…»

  2. Ιουλίου 30, 2008 στο 8:25 μμ

    καλό ξόδεμα του καλοκαιριού gsid!!
    σε χαιρετώ από την απέραντη, χαρούμενη έρημο🙂

  3. Ιουλίου 31, 2008 στο 1:18 μμ

    Μελαγχολικές αναμνήσεις (όλες δεν είναι, άλλωστε;)
    κατά πως ταιριάζουν σε ένα μακρύ, καυτό και θλιμμένο καλοκαίρι!

    Να ξοδέψεις το υπόλοιπο ερωτικά και ασυλλόγιστα, αλλά
    να επιστρέψεις πιο σοφός!
    Φιλιά!

  4. 4 gsid
    Ιουλίου 31, 2008 στο 3:00 μμ

    @ bluster 2
    ..Σ’ευχαριστώ ,όμορφοι στίχοι οπως και η «περιφρόνηση»

    @ Foteinoula
    ..Πες που εισαι να ΄ρθω

    @Loreley Lucy
    Σε ευχαριστω lucy προσπαθω οσο μπορω ,στις επιστροφες ζοριζομαι λιγο

  5. Σεπτεμβρίου 26, 2008 στο 10:54 μμ

    As darkness falls so hard
    The children play

    Somewhere
    Out there
    Alone and out of place
    Streets of illusion
    Sooth the shattered fate

    I’ve been a runner
    I’ve been a sinner
    I’ve been inside my head
    I sit here staring
    Never quite caring
    And this is where it has led

    Somewhere out there
    Gardens bloom and grow
    Children awaken
    To a world they know

    Somewhere the sun shines
    Somewhere the light’s kind
    Somewhere they seek the day

    Somewhere there’s no scene
    Somewhere the air’s clean
    But somewhere is so far away

    These streets
    Glitter in the dark
    Don’t sleep
    Red eyes sunken and stark
    Dream deep
    In her arms where you are safe
    These streets
    Never sleep still never wake

    Welcome children
    From the other side
    In the darkness
    Your eyes are opened wide

    Here there are answers
    On the edge dancers
    Here the night hides out sins
    And if you listen
    While the streets glisten
    Here’s where our story begins

    come back..

  6. 6 searcher
    Σεπτεμβρίου 28, 2009 στο 12:07 μμ

    έψαχνα στίχους απ’ τα διάφανα κρίνα..συγκεκριμένα την απέραντη θλιμμένη..όχι αγγελική…ήθελα να διαβάσω προσεκτικά την περιγραφή της ανταρτικής..και διάβασα την περιγραφή..μου! σε άλλο φύλο..βασανιστικά υπέροχος τρόπος ζωής..πάντα όμως περιμένω το λιμάνι..γιατί τώρα είμαι σε μια φάση »το πιο ωραίο είναι το επόμενο λιμάνι…».


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Beloved Darkness
cooltext68970972.jpg
Ιουλίου 2008
Δ T Τ T Π S S
« Jun   Νοέ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
475250999_de0d7caef21
1496309747_5dbfcc68ff.jpg
......................................... Page copy protected against web site content infringement by Copyscape

Do not copy.....So beware


Αρέσει σε %d bloggers: