27
Ιαν.
08

Θολή κόκκινη γραμμή


Χειμώνας, δυάρι στο Παγκράτι,μυρωδιά πετρελαίου στις σκάλες ,πρωινό δρομολόγιο ,……..και ο κόσμος μου συνεχίζει να γυρίζει στην ίδια βαρετή καθημερινότητα , μερικές φορές ονειρεύομαι ότι κατά ένα περίεργο και αρρωστημένο παιχνίδι της τύχης ήμουνα ζωγράφος ,ναι ζωγράφος σε ένα ρημαγμένο σπίτι συνήθως ζωγραφίζω στον κήπο παρέα με ένα κοκαλιάρικο σκυλί να κάθεται στα πόδια μου ,ενώ στην παλέτα μου έχω μόνο ένα χρώμα ,το κόκκινο ,ένα βαθύ κόκκινο που με αυτό πιτσίλιζα του καμβάδες με κόκκινες γραμμές ,μια εμμονή με διακεκομμένες κόκκινες γραμμές…αυτό όμως πότε δεν θα γίνει ίσως σε κάποια άλλη ζωή άλλα όταν αυτή θα έρθει ούτε καν θα θυμάμαι την τωρινή έτσι τι σημασία θα είχε ,

-Τι σκέφτεσαι ;

-Τίποτα …κάτι από την δουλειά” νομίζω ότι με αυτήν την γυναίκα ούτε να σκεφτώ μπορώ χωρίς να με διακόψει πρέπει να μοιράζομαι τα πάντα σε μια μορφή άκρατης συντροφικότητας που μόνο σαν λέξη είναι όμορφη γιατί η προσωποποίηση της φοράει ένα στενό τζιν την λένε Ρένα και είναι η γυναίκα μου

-Θα έχεις αρκετό χρόνο να σκέφτεσαι από εδώ και πέρα

-Τι λες

-Βαρέθηκα ,αυτό λέω …θα φύγω

-μα τι λες;

-”Μην μου κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις ξερεις πολύ καλά ότι για να με προσέξεις εσύ η θα πρέπει να είμαι γυμνή η θα πρέπει να ουρλιάζω αλλά να είμαι ακόμα γυμνή”

Πόσο δίκιο είχε μόνο που εγώ συνέχιζα να κάνω τον ανήξερο άλλα σκεπτόμενο με κρυφή χαρά πρώην σύντροφο της ,την επόμενη μέρα ξύπνησα στο δυαράκι μου ενώ συνέχιζε να είναι χειμώνας ,η Ρένα είχε φύγει μαζί με τα πράγματα της μόνο μερικές κιλότες είχε ξεχάσει στα άπλυτα και ένα κουτάκι με μπατονέτες στο μπάνιο ,πέταξα αυτά τα κατάλοιπα λανθασμένης συγκατοίκησης κατέβηκα της σκάλες που ακόμα συνεχίζουν να μυρίζουν πετρέλαιο και βγήκα έξω στην στενάχωρη και ασφυκτική γειτονιά μου το κινητό μου χτύπησε στην άλλη άκρη της ασύρματης γραμμής ήταν η Μαρία η κοπέλα από την δουλειά με πήρε τηλέφωνο ήθελε να μάθει γιατί δεν πήγα στην εργασία μου σήμερα ,της εξήγησα ότι μία απίστευτα σοβαρή οικογενειακή μου υπόθεση με ανάγκαζε να τρέξω στο νοσοκομείο ,το έχαψε και έκλεισα το τηλέφωνο ,

είχα μια γλυκιά αίσθηση ελευθερίας τους είχα ξεγελάσει όλους ,την πρώην γυναίκα μου ,την δουλειά μου ακόμα και τον χειμώνα γιατί μια λιακάδα πήρε την θέση της διώχνοντας μακρυά αυτήν την ασπρίλα έφτασα μέχρι το πάρκο ,σήμερα ήμουνα αποφασισμένος να απολαύσω το τίποτα, έκατσα σε ένα ξηλωμένο παγκάκι ακίνητος ,έκλεισα τα μάτια μου ακούγοντας μόνο τους ήχους από την πόλη που ξεγλιστρούσαν μέσα από τα δέντρα …

Έχει περάσει αρκετή ώρα όταν από το απέναντι παγκάκι έκατσε μια κοπέλα ,νέα σε ηλικία αλλά κάπως παράξενη φόραγε λίγο φθαρμένα ρούχα ενώ συνέχεια κάπνιζε φτιάχνοντας τα μπερδεμένα καστανά μαλλιά της ,οι ματιές μας συναντήθηκαν κάπου στην μέση του ξηλωμένου λιθόστρωτου την ώρα που πέρναγε ένας καφέ κοκαλιάρικος σκύλος…..

Σηκώθηκε και ήρθε δίπλα μου εκεί την πρόσεξα καλύτερα το ταλαιπωρημένο στρουμπουλό της πρόσωπο που ήταν μισοκρυμμένο από τα ακατάστατα μαλλιά της ,έφερε το δάχτυλο της πάνω στα άβαφτα χείλια της ,έχει μια προκλητικότητα που μου την δείχνει στέκοντας με το καλοσχηματισμένο σώμα της ,εγώ με τα χέρια στις τσέπες μου συνεχίζω να την κοιτάω χωρίς να μιλάω,αυτή έβγαλε το δάχτυλο της από τα χείλη και με ακούμπησε στον ώμο μου,ήταν πασιφανές ότι ψωνιζόταν μέρα μεσημέρι μόνο που εγώ δεν είχα διάθεση ούτε για έρωτα πόσο μάλλον μια πληρωμένη ξεπέτα

Είμαι άνθρωπος που μερικές λεπτομέρειες μπορούν να μου αλλάξουν την γνώμη όσο σωστή και να είναι ,το πρόσωπο της είχε μια θολή λάμψη μια μελαγχολία που όσο και να προσπαθούσε να κρυφτεί πίσω από την προκλητικότητα ήταν εμφανής στα δικά μου μάτια ,είχα την αίσθηση ότι αυτό το βλέμμα της το είχα ξανασυναντήση έμοιαζε με τα μοντέλα που ζωγράφισα στα όνειρα μου όταν είχα την αίσθηση ότι ήμουνα ζωγράφος μόνο που από τα μοντέλα μου έπαιρνα μόνο το συναίσθημα τους που μετασχηματιζόταν σε κόκκινες γραμμές πάνω σε καμβά που μύριζε ξερό χορτάρι …..

το ίδιο που μύριζα και σε αυτό το παρατημένο πάρκο ,η κοπέλα ήθελε λεφτά και εγώ ήθελα απλά παρέα την έβαλα να κάτσει διπλά μου

-πως σε λένε

-……..

-Ωραίο όνομα!

-Ωχ..βαρέθηκα ήδη είσαι για ένα στα γρήγορα

-δεν είναι ανάγκη να το κάνουμε…

-Πούστης είσαι ……καλά το φαντάστηκα

-Όχι ,δεν είμαι αλλά ρε κορίτσι μου χαλάρωσε λίγο” ,Η κοπέλα άρχισε να ξύνεται στα χέρια της στα πόδια της έκανε νευρικές κινήσεις ήταν εμφανές ότι έπρεπε να βρει λεφτά άμεσα, το στερητικό της σύνδρομο την έκανε να θέλει να φύγει, ίσα που πρόλαβα να την αρπάξω από το χέρι όταν σηκώθηκε απότομα για να φύγει

-θα σε πληρώσω κάτσε

-Χέστηκα άμα είσαι πούστης ,άμα την βρίσκεις μαγκιά σου

-σου φαίνομαι για τέτοιος

-Ναι

-Τότε θα πρέπει να σε γαμήσω !

Μπορεί να είμαι άνθρωπος που μερικές λεπτομέρειες μπορεί να με κάνουν να αλλάξω γνώμη έτσι και τώρα αυτή η πρεζακωμένη πουτάνα με έκανε να θέλω να την γαμήσω σε μια προσπάθεια να αποδείξω κάτι που ήταν εντελώς άχρηστο στην περίπτωση μας ,την πλήρωσα προκαταβολικά και με οδήγησε σε μια τσιμεντένια αποθήκη,ήξερε τις καβάτζες η καριόλα μου κατέβασε το παντελόνι και έπιασε την πούτσα μου ενώ με το άλλο της χέρι έβγαλε από την τσέπη της προφυλαχτικά ,μου το φόρεσε και άρχισε να με πιπώνει καθισμένος σε ένα μοτέρ που έτριζε

-Φτάνει ..καριόλα!

-σκάσε ρε μαλάκα μην μου μιλάς έτσι

-θα σου μιλάω όπως γουστάρω σε πληρώνω γιαυτό

-Όλοι το ίδιο είστε

-Όχι δεν είμαστε όλοι το ίδιο

Της κόλλησα την μούρη στην σιδερένια πόρτα και της κατέβασα το παντελόνι ,τις τράβηξα την κιλότα με δύναμη της άνοιξα με τα δάχτυλα μου τον κώλο της και της τον έχωσα στο μουνί της ,εκεί την γάμησα με δυνατές κινήσεις μέχρι να χύσω μέσα στην καπότα αρκετά βαθιά μέσα της,

την τράβηξα από τα μαλλιά και την έβαλα να μου γλύφει ξανά φορώντας την καπότα ,ήταν μεγάλη απόλαυση είχα γεμίσει από ένα συναίσθημα ικανοποίησης ,τελικά τόσα είχαν συμβεί αυτές τις μέρες ,η πρώην μάλλον γυναίκα μου θα κάθεται με τις φίλες της για να την παρηγορήσουν ίσως και να με κατηγορούν ,ίσως και να έχουν δίκιο αλλά δεν με νοιάζει εγώ είμαι κλεισμένος σε μια αποθήκη ημίγυμνος ενώ μπροστά μου σκυμμένη είναι μια γνώριμη από το σκοτάδι των ονείρων μου γυναίκα ,ο κόσμος μου συνεχίζει να γυρίζει αλλά αυτή την φορά κοιτάω από την άλλη πλευρά αυτήν που δεν είχα ξαναδεί σαν ένας αναπάντεχος επίλογος αυτής της μέρας…

Τα είχα ξεχάσει όλα κοιτάζοντας την να με ρουφάει μέχρι να μου πέσει τελείως ,έβγαλα την καπότα και την πέταξα στο φθαρμένο τσιμέντο ….θελα να φύγω τα συναισθήματα μου αλλάζουν συνέχεια ,ενιωσα μια ντρόπη για την συμπεριφορά μου, άνοιξα την σιδερένια πόρτα όταν ένιωσα μια σουβλιά στα πλευρά μου ,ένας οξύς πόνος ,είχα την αίσθηση ότι πιάστηκα κάπου στην σκουριασμένη πόρτα αλλά ένιωσα την ανάσα της στο σβέρκο μου

-ελπίζω να το χάρηκες πούστη που με πόνεσες τώρα τρέχα….τρέχα να σωθείς

Δεν μπορούσα να γυρίσω να την δω με το ένα της χέρι με είχε σφίξει στα αρχίδια μου ενώ με το άλλο με κράταγε με κάτι που με πόναγε αφάνταστα της έριξα μια αγκωνιά και βγήκα έξω έβαλα το χέρι μου στην δεξιά πλευρά μου εκεί έπιασα την λαβή από το μαχαίρι ,με είχε μαχαιρώσει η καριόλα ,έκανα μια κίνηση να το βγάλω μα δεν άντεξα τον πόνο το αίμα μου είχε μουσκέψει το παντελόνι και έτρεχε προς τα κάτω…

Είναι μεσημέρι βρίσκομαι κοντά στο σπίτι μου μα δεν μπορώ να το δω γιατί είμαι ακόμα στο πάρκο τα μάτια μου βλέπουν θολά τα μεγάλα δέντρα του πάρκου, σκιές έρχονται και φεύγουν από μπροστά μου ,πρέπει να βιαστώ να τρέξω μέχρι τον δρόμο θα με βρούνε είμαι σίγουρος ότι θα σωθώ !! ,

τα πόδια μου τρέμουν μαζί με το σώμα μου το στόμα μου έχει στεγνώσει σκόνταψα και έπεσα κάτω γεύση από χώμα και ξερό χόρτο έχω στο στόμα που δεν μπορώ να πάρω ανάσα στρέφω το κεφάλι μου ασυναίσθητα πίσω μου βλέπω ακόμα την αποθήκη και στην πόρτα να στέκεται η πρεζακωμένη πούτανα ,δεν μπορώ να διακρίνω το πρόσωπο της μα ξέρω ότι είναι αυτή,

στο τσιμεντένιο διάδρομο μια κόκκινη γραμμή με χωρίζει από αυτήν μια κόκκινη διακεκομμένη γραμμή από το αίμα μου ,ήταν σαν και αυτές που ζωγράφιζα όταν την έβλεπα μπροστά μου σαν μοντέλο …..μια θολή λάμψη που ανάβλυζε το στρογγυλεμένο πρόσωπο της ……το κοκαλιάρικο αδέσποτο σκυλί ήρθε κοντά μου και άρχισε να γλύφει το αίμα από τα πόδια μου …..το μυαλό μου χάνεται ανάμεσα στα όνειρα μου και την πραγματικότητα ,την πραγματικότητα και τα όνειρα μου μόνο που πλέον δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο από τα δυο ζω αυτήν την στιγμή ,όλα σκοτεινιάζουν εκτός από την κόκκινη γραμμή που φαντάζει σαν πινελιά πάνω στον τσιμεντένιο καμβά μου ……………


8 Responses to “Θολή κόκκινη γραμμή”


  1. Ιανουαρίου 28, 2008 στο 6:28 μμ

    μπορείς να πάρεις την κόκκινη γραμμή προς τα πίσω… τουλάχιστον σου άφησε κάτι για να θυμάσαι το δρόμο🙂

  2. 2 dredd
    Ιανουαρίου 30, 2008 στο 4:31 μμ

    Ωραίο gsid, για πολλούς λόγους
    Ενας απο αυτούς ειναι ο ρεαλισμός και ένας αλλος πιό καλα κρυμμένος, ο πόνος

  3. 3 gsid
    Ιανουαρίου 30, 2008 στο 6:58 μμ

    @ foteinoula
    Ναι ! αλλα στην αλλη του ζωη ως ζωγραφος την εχει σφαξει αυτος ,ετσι η κοκκινη γραμμη ειναι η πραγματικη τους ενωση δυο παραλληλων κοσμων (!!!!!παντως η πουτανα παραμενει πουτανα !!)

    @ Dredd

    Ο πονος ειναι η αιτια της φυγης αλλα η κινητιριος δυναμη ειναι η βυθιση στην γλυκια μοναξια απλωμενη αναμεσα στον πραγματικο κοσμο και τα ονειρα του

  4. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 3:56 μμ

    για να το λες εσύ… έτσι θα ναι🙂 (!!!!εμένα πάντως μια χαρά κορίτσι μου φάνηκε🙂 !!!)
    ωραία ιστορία! καλημέρα!

  5. Φεβρουαρίου 2, 2008 στο 9:40 μμ

    το κείμενό σου με άγγιξε. από πολλες απόψεις. εναλλαγή συναισθημάτων, μοναξιά, πόνος, σκληρότητα, αδιαφορία… εναλλαγή εικόνων που παραπέουν σε διαφορετικές ζωές… ωστόσο, πάντα, στεκομαι σε φράσεις, και σε αυτή την ιστορία θα σταθώ στο εξής:

    ο κόσμος μου συνεχίζει να γυρίζει αλλά αυτή την φορά κοιτάω από την άλλη πλευρά αυτήν που δεν είχα ξαναδεί σαν ένας αναπάντεχος επίλογος αυτής της μέρας…

    Από την πλευρά που κοιτάζεις τώρα τί βλέπεις…? Υπάρχει ακόμη αυτή η κόκκινη γραμμή..? Και αν ναι που οδηγεί..?

  6. 6 gsid
    Φεβρουαρίου 3, 2008 στο 6:47 μμ

    wellcome Bramble ..
    Μερικές ιστορίες που γράφω αν και εχω την πληρη εικονα των χαρακτηρων η της πλοκής ,αυτο που τελικα γραφεται μερικες φορες ειναι λιγοτερο για να αποφυγω μεγαλες ιστοριες η για ποιο γρηγορη εξελιξη ,ετσι μερικες παραγραφοι φαινονται ξεκρεμαστες η τουλαχιστον περιγραφουνν μεμονομενα συναισθηματα,

    η πλευρα που κοιταζει ειναι αυτη που ονειρευοταν η που ηθελε να ονειρευτει και δεν ειναι παρα η ιδια του η ζωη αλλα με τα παρορμητικα συναισθηματα που πηγαζουν απο την πιστη του οτι μπορει να ειναι καποιος αλλος που ευκαιριακα βγηκαν στην επιφανεια απο το αδιεξοδο και την επερχομενη μοναξια ,ισως να ειναι ενας ατερμονος κυκλος κατι σαν οσες φορες και να ξαναζησουμαι θα συμπεριφερομαστε το ιδιο ,σαν μια μοιραια και αεναη αλληλεπιδραση μιας τυχαιας ζωης ..

    Η Κοκκινη γραμμη υπαρχει ,και στην φαντασια του πιστευει οτι τον ενωνει με την ιδια γυναικα( η που νομιζει οτι ειναι αυτη )και σαν τελευταια εικονα απο αυτην την ζωη κλεινει τα ματια του μεχρι την επομενη φορα…

    Η γραμμη οδηγει στο ιδιο πρωσοπο, ισως αμφιδρομα αναμεταξυ τους σαν ενας ομφαλιος λωρος προς το αναποφευκτο και σκληρο πεπρωμενο τους …

  7. Φεβρουαρίου 17, 2008 στο 10:31 μμ

    Aπλά και χωρίς πολλά λόγια μου αρέσει πάρα πολύ το όλο εγχείρημα. Η ένωση του ονειρικού με το πραγματικό, μέσα από μια κόκκινη γραμμή η οποία έρχεται και κλείνει σε κύκλο ενώντας τις δύο ζωές, ίσως με ίδιους πρωταγωνιστές, δείχνοντας μας ότι το ονειρικό δεν είναι απαραίτητα ιδανικό αλλά δεν είναι και λιγότερο αληθινό από το πραγματικό. Η κόκκινη γραμμή κλείνει θυμίζοντας μας ότι ονειρικό και πραγματικό δεν έχουν πάντα ευδιάκριτα όρια,τα συναισθήματα δεν έχουν σύνορα σε όποια πλευρά και αν ταξιδεύουμε…

  8. 8 gsid
    Φεβρουαρίου 20, 2008 στο 9:44 μμ

    Μου αρεσει και συμφωνω με αυτην την αποψή σου …τιποτα δεν ειναι ευδιακριτο, μονο αυτο που νιωθουμε


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Beloved Darkness
cooltext68970972.jpg
Ιανουαρίου 2008
Δ T Τ T Π S S
« Δεκ.   Φεβ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
475250999_de0d7caef21
1496309747_5dbfcc68ff.jpg
......................................... Page copy protected against web site content infringement by Copyscape

Do not copy.....So beware


Αρέσει σε %d bloggers: