02
Ιαν.
08

Φόβος….(Sometimes We Are Roped By Our Fears)

1485822979_a83390e9d4.jpg

Κάθε ιστορία ξερνάει από μέσα της ένα συναίσθημα άλλες φορές κλεμμένο από περιστασιακές εικόνες άλλες φορές από μια εντελώς υποκειμενική ματιά ή ακόμα από αναμνήσεις που πεισματικά αρνούνται να πεθάνουν

Κάθε ιστορία φαντάζει σαν ένα καθάριο μπάνιο στην λίμνη των προσδοκιών μου σε μια μορφή διάθλασης της πραγματικότητας και την γέννεση ανεξέλεγκτων συναισθημάτων που σε μια στιγμή αναδύονται από τον πάτο της λίμνης .

Μόνο που όλα αυτά γίνονται την νύχτα και κανένα φεγγάρι δεν υπάρχει να φωτίσει έστω και λίγο την μορφή που αναδύεται ,είναι σκοτάδι και μόνο με το μυαλό φαντάζομαι πως μπορεί να είναι……

Μόνο που η πραγματικότητα είναι ένα κτήνος που πίνει νερό από την λίμνη που κολυμπάω ,πίνει νερό λες και θέλει να στεγνώσει την λίμνη , με κοιτάει με τα απαίσια μάτια που ξερνάνε κακιά

Μόνο που κανένα παιχνίδι του μυαλού δεν φτάνει για να με προφυλάξει από αυτό το κτήνος που με κοιτάει και μέσα από τις κόρες των απαίσιων ματιών του βλεπω τον εαυτο μου……είναι μεσημέρι ο ντροπαλός ήλιος του Δεκέμβρη με κάποιο τρόπο μας ζεσταίνει ,αναμονή μια λέξη που που σκέφτομαι συνεχεία πίνοντας αμέτρητους καφέδες καπνίζοντας ,είμαστε αραγμενοι στην άκρη του δρόμου και περιμένουμε κάτι που δεν θέλουμε να έρθει ,ακόμα και αυτή η αντίφαση είναι μέρος της δουλειάς .

Μόνο που αυτήν την μέρα κανένας θεός δεν μας λυπήθηκε και μας έκανε να δούμε -σαν να μας μισεί- ένα ακόμα τέλος μιας ζωής πάνω σε κρύα πρόσωπα και κοκαλωμένα κορμιά ,σήκωσα με αποστροφή το βλέμμα μου,είδα ένα καράβι αγνά να κινείται στον ορίζοντα ,πόσο θα ήθελα να ήμουν μέσα, πόσο θα ήθελα να ήμουν πάνω στο καράβι, ίσως από εκεί ούτε καν θα καταλάβαινα τι είναι αυτά τα κίτρινα χρώματα στην ακτή

Μόνο το μπλε φως μιας σειρήνας που θα γλίστραγε πάνω στο μπλε της θάλασσας …..

…..Το κτήνος σταμάτησε να πίνει νερό ,είναι σκοτάδι και όμως ένιωσα να γελάει μέσα στην νύχτα χωρίς να βγάζει ήχο ,ανοιγοκλείσε τα μάτια του με τα φολιδωτά του κρύα βλέφαρα ,όταν ένιωσε τον τρόμο μου ,γύρισε και άρχιζε να τρέχει προς το σκοτάδι ,μέχρι την επόμενη φορά ………………μέχρι τη επόμενη κλήση

 

857179480_d0fdc311b0.jpg


4 Responses to “Φόβος….(Sometimes We Are Roped By Our Fears)”


  1. 1 dredd
    Ιανουαρίου 6, 2008 στο 8:01 μμ

    Θα σου πω ότι σε νιώθω.
    Γιά κάποιους δικούς μου λόγους.

  2. 3 gsid
    Ιανουαρίου 17, 2008 στο 6:28 μμ

    @ Dredd

    ….Το ξερω οτι με νιωθεις ,δεν ξερω πως μα νομιζω οτι απο τις ιστοριες σου βρισκω αυτο το συναισθημα του «φοβου »

    @ Lucy

    ….νομιζω οτι σε αυτο το μπλογκ μεσα στα ποταμια σπερματος και αρχεγονων επιθυμιων υπαρχουν ιστοριες που σαν νουφαρα επιπλεουν σε αυτην την λιμνη ….Σε ευχαριστω

  3. Ιουλίου 26, 2009 στο 9:51 μμ

    ΠΑΙΔΙΑ! ΠΑΡΤΕ Μ’ ΣΤΟ ΠΑΝΩ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΗΖΕΤΑΙ ΩΣ Ε-ΜΑΙ ΘΕΛΩ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ…😉 ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΣΚΑΝΤΙΝΑΒΙΑ, Κ’ ΣΠΟΥΔΑΖΩ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΔΩ… ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Beloved Darkness
cooltext68970972.jpg
Ιανουαρίου 2008
Δ T Τ T Π S S
« Δεκ.   Φεβ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
475250999_de0d7caef21
1496309747_5dbfcc68ff.jpg
......................................... Page copy protected against web site content infringement by Copyscape

Do not copy.....So beware


Αρέσει σε %d bloggers: