…Με την Γιώτα γνωριστήκαμε αρκετά χρόνια πριν ,απλοί φίλοι στην αρχή ,και μέχρι τώρα με μια αραιή στον χρόνο συμπάθεια που μας στριφογυρίζει κάθε φορά που συναντιόμασταν .
Αθώα φλερτ με κολασμένα πάθη που όταν επιτέλους εκδηλωθούν μια γλυκιά γεύση μένει από υγρά φιλιά μέχρι τα σεντόνια να “πιούνε”τα υγρά του ερωτά μας ….πιανού έρωτα ; ;..πίπες μεταφορικές αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση και κυριολεκτικές μέσα στο παιδικό της δωμάτιο .
Μία ατέλειωτη καύλα με τελειωμένα αισθήματα που σπαρταράνε πεθαίνοντας μαζί με τα λαχανητά της ένα απόγευμα Τετάρτης .
Continue reading ‘Διακάης πόθος’
Πρόσφατα σχόλια